FilmIndia Blog

Mooie en hartverscheurende momenten op het Indian Film Festival

logo IFFTH

Een terugblik door festivalvrijwilliger Venita Riana Baldew

Dit jaar werkte ik voor de derde keer als vrijwilliger mee aan het Indian Film Festival The Hague. Het was de zesde editie van het festival, dat plaatsvond in Filmhuis Den Haag en Theater Dakota. Wat heb ik weer genoten!

Ik was onderdeel van een geweldig team van vrijwilligers die de filmbezoekers verwelkomden en hen naar de juiste zalen wezen, die foto’s maakten van memorabele momenten op het festival, en die waar nodig bezoekers te hulp schoten.

Vijfendertig films waren dit jaar voor het festival geselecteerd, om een zo breed mogelijk beeld van de Indiase cinema te geven: er werden arthouse-films, documentaires, Bollywood-films en korte films vertoond. Daarnaast werden er Q&A’s gehouden, en  konden bezoekers de filmmakers ontmoeten. Verder stond er een retrospectief van de films van Bollywood-ster Rajesh Khanna (1942 – 2012) op het programma.

Aangezien dit het enige filmfestival voor Indiase films  in Nederland is, wordt het Indian Film Festival door verschillende filmliefhebbers bezocht. Het enthousiasme is elk jaar groot. Veel bezoekers kwamen dit jaar ook speciaal om te genieten van de films van Rajesh Khanna, die hier zelden op een groot scherm te zien zijn.

Hieronder een aantal persoonlijke hoogtepunten van het festival:

De openingsfilm Sairat (Wild)
In de staat Maharashtra speelt zich het verhaal af van twee tieners, Parshya (Akash Thosar) en Archi (Rinku Rajguru). In Sairat wordt hun onwaarschijnlijke liefdesverhaal getoond. Parshya is namelijk een arme jongen uit een lage kaste, en Archi is de dochter van een rijke familie uit een hoge kaste. Dat Parshya en Archi elkaar zien, wordt hen niet in dank afgenomen. Archi’s vader bedenkt een plan om van Parshya af te komen. Ondanks de verwachtingen en tegenwerkingen van hun families komen de twee alsmaar dichter bij elkaar.

Na de vertoning werkte regisseur Nagraj Manjule nog mee aan een Q&A. Hier legde hij uit wat het doel is geweest  bij het maken van de film. Manjule vertelde: ‘Liefde zou iets eenvoudigs en onschuldigs moeten zijn. Maar in India is liefde vaak zeer ingewikkeld! Ware liefde wordt verjaagd en komt zelden van de grond, omdat het actief en succesvol wordt verhinderd. Is het zo erg als mensen elkaar in het openbaar kussen of omhelzen? Je mag elkaar niet kussen op de openbare weg, maar je mag er wel moorden of pissen of schijten, is dat dan wel acceptabel?’

Na afloop vroeg ik aan een oud koppel wat zij van de film vonden, en ze vertelden me: ‘De film zit vol mooie, maar tegelijkertijd ook hartverscheurende momenten. Situaties die in het echte leven ook spelen in gezinnen.’

Q&A met Shefali Bhushan, regisseur van de film Jugni
Jugni speelt zich af in Mumbai. Hoofdpersoon Vibs (Sugandha Garg) is een componiste die naar Punjabi reist om haar idool, zangeres Bibi Saroop (Sadhana Singh), te ontmoeten. Zij maakt kennis met Bibi’s zoon, Mastana (Siddhant Behl), eveneens een talentvolle zanger. Vibs, die gekwetst is in haar huidige relatie, vindt troost bij Mastana en wordt verliefd op hem.

Shefali Bhushan gaf tijdens haar Q&A aan dat Vibs’ reis naar de muziek veel te maken had met haar eigen leven in de filmindustrie. Vibs probeert in de film haar hart en haar verstand in balans te brengen, en dat is ook voor Bhushan een levensles geweest. Bhushan heeft namelijk ook door moeten zetten om verder te komen in de Indiase filmindustrie. Met haar film wil ze benadrukken dat mensen moeten inzetten op de dingen die hen gelukkig maken: ‘Het enige wat telt is dat je voor je doelen gaat en nooit opgeeft. Al het andere volgt daaruit. Doe wat je echt graag wil doen. En begin er nu mee!’

Jugni werd mij door meerdere bezoekers en vrijwilligers aanbevolen. Ik vond de film heel mooi, mede omdat ik mij goed in het personage Vibs kon verplaatsen. Ik herken de fase waar Vibs in zit: het doorzetten om de doelen die je wil bereiken te halen, de tegenslagen die daarbij op je pad komen.

De lezing over Rajesh Khanna door Gautam Chintamani
Gautam Chintamani, geboren in de Indiase regio Teluglu, publiceerde in oktober 2014  zijn grondig gedocumenteerde boek ‘Dark Star: The Loneliness of Being Rajesh Khanna’, een biografie van Rajesh Khanna.

Chintamani vertelde tijdens het gesprek dat Khanna’s carrière begon toen hij meedeed aan een talentenwedstrijd. Hij versloeg tienduizend deelnemers. De hoofdprijs was een rol in twee films: Aakhri Khat (1966, Chetan Anand) en Raaz (1967, Ravindra Dave). Dat was het begin van Khanna’s roem.

Geen enkele Bollywood-ster scoorde zoveel hits had als Khanna. Zeventien van zijn films rouleerden zelfs langer dan honderd weken, en flops komen in Khanna’s filmografie niet voor. Dat maakte hem uniek.

Ongeveer tachtig mensen bezochten Chintamani ’s lezing, en veel van hen hadden het boek over Rajesh Khanna gelezen. Tijdens het festival werd Chintamani’s boek ook verkocht.

Audience Award Indian Film Festival The Hague
Tijdens de festivaldagen konden bezoekers de films uit de programmering beoordelen. De Audience Award ging dit jaar naar de komedie Thithi (regie: Raam Reddy). Thithi gaat over het overlijden van de 101-jarige Singri Gowda (Singrigowda), die vanwege zijn leeftijd ‘Century’ wordt genoemd. Hij staat bekend om zijn onbeleefde manieren tegenover willekeurige voorbijgangers. Niemand ontkomt aan zijn gescheld. Dan valt hij ineens dood neer. De film laat zien hoe Gowda’s drie zoons omgaan met de situatie in de elf rouwdagen na de dood van hun vader. De zonen houden zich bezig met drank, gokken en vrouwen. In hoog tempo volgen de verrassingen in het verhaal elkaar op. Zo wordt Gowda’s landgoed zonder pardon op illegale wijze verkocht, waardoor de zonen naar hun erfenis kunnen fluiten.

Regisseur Raam Reddy behoort tot een groeiende groep jonge Indiase filmmakers, die iets wezenlijks te zeggen heeft. In een interview met The Hindu zei Reddy: ‘In Thithi hebben we geprobeerd een balans te scheppen tussen realisme en een filmische wereld. Ik wilde dat het acteren en de personages zo authentiek mogelijk zouden zijn. Tegelijkertijd wilde ik dat de personages rondlopen in een visueel gestileerde wereld, en dat de ritmes van de montage en de structuur van de scènes heel precies was.’

Het Indian Film Festival is weer voorbij, maar niet getreurd. Filmhuis Den Haag zal één keer in de week Indiase films blijven vertonen. Dus filmliefhebbers, pak je kans!

Related

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *